บทที่ 106 ปลดล็อกความในใจ

สัมผัสอุ่นจัดจากวงแขนแกร่งที่โอบรัดอิงดาวค่อย ๆ คลายออกเล็กน้อย แต่ยังคงตระกองกอดเธอไว้อย่างหวงแหน ฝ่ามือหนาลูบแผ่นหลังบอบบางแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม

"ไปนั่งพักตรงแคร่ไม้ก่อนนะ ยืนนาน ๆ เดี๋ยวจะเมื่อย" เสียงทุ้มกระซิบชิดใบหู

ลมเย็นยามบ่ายพัดพาความชื้นของไอดินแตะจมูก ทว่าไม่อาจสู้ความอบอุ่นจากฝ่ามือห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ